• info@natanzfestival.ir

  • Call Us:(021) ۶۶۷۰۷۲۸۹

  • Time:ساعت تماس: 10.00-17.00

Our Work

This is subtitle...

معرفی نطنز

 

به نام خداوند جان و خرد

شهرستان تاریخی ، زیارتی و گردشگری نطنز ، یکی از نواحی خوش آب و هوای مرکزی ایران است که شهرت جهانی آن بر کسی پوشیده نیست. آثار تاریخی، آب وهوای معتدل، فرهنگ غنی، که بر اهمیت این شهرستان می افزاید. در حال حاضر دارای دو بخش مرکزی و 4 شهر به نام های نطنز، بادرود، خالد آباد و طرق رود می باشد. آب این منطقه از رودخانه های فصلی و بیشتر از چشمه ها و قنات ها فراهم می شود که در قدیم دارای 350 رشته قنات دایر بوده است. کاوش های باستان شناسی صورت گرفته در سایت باستانی اریسمان (20 کیلومتری شمال شرقی نطنز 4 کیلومتری شمال شهر بادرود و 2 کیلومتری روستای اریسمان) مشخص کرده که این منطقه در حدود 6500 سال قبل، یکی از نخستین مراکز استخراج و ذوب فلزات و یکی از قدیمی ترین شهر های صنعتی شناخته شده در جهان بوده است. محوطه های باستانی و آثار تاریخی بی نظیر موجود و مناظر طبیعی و دست نخورده آن توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کند. در این شهرستان حدود 1800 اثر تاریخی، فرهنگی، معنوی و جاذبه های گردشگری شناسایی شده که از این آثار و ابنیه تاریخی بیش از 120 اثر در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. سوغاتی ها و صنایع دستی، صرف نظر از تحفه معروف نطنز (گلابی)، انار نادری بادرود، گرمک و طالبی مزرعه های آقاعلی عباس، صیفی جات و خشکبار خالدآباد، زعفران طرق رود و میوه به می باشد. نطنز، در طول ادوار مختلف تاریخی مهد هنر و صنایع دستی مختلف و ارزشمندی بوده که به دست توانمند هنرمندان و صنعتگران خود، آثار و تولیدات فاخری خلق گردیده که برخی از آن ها اینک زینت بخش موزه های معتبر داخلی و خارجی است. سفال و سرامیک، نساجی و بافندگی (چادر شب بافی)، قالی دستباف، خراطی چوب، البسه محلی، نقاشی روی سفال، چلنگری(شاخه ای از آهنگری)، گره چینی و منبت چوب، قفل سازی، زیور آلات سنتی، مسگری و... از جمله مهم ترین هنرها و صنایع دستی شهرستان می باشد.

نطنز باغشهر تاریخی

شهر نطنز به عنوان مرکز شهرستان است و فزونی آثار تاریخی ارزشمند و باغات سرسبز و زیبا ، آن را به باغ شهر تاریخی مشهور کرده است. قرارگیری این شهر در مجاورت قله کوه کرکس، آزاد راه تهران ـ اصفهان و کویر مرکزی بر اهمیت آن افزوده است. شهر نطنز بناهای تاریخی زیادی را از دوره ساسانی تا قاجاریه در خود جای داده است. تولیدات صنایع دستی از جمله سفال و سرامیک سنتی، خراطی، آهنگری، چاقو سازی، محصولات کشاورزی همچون گلابی که به تحفه مشهور است، به و زعفران مرغوب از دیگر ویژگی های این شهر می باشدو وجود تعداد زیادی امامزاده، بقعه تاریخی و بارگاه و اماکن زیارتی، این شهر را به عنوان خاک اولیاء الله مطرح نموده و به عنوان یک قطب فرهنگی با مردمانی با فرهنگ و ریشه های اصیل نقش نگینی بر تارک این منطقه می باشند.

 

شهربادرود، چهارمین شهر زیارتی ایران

بادرود یکی از شهر های تاریخی و زیارتی ایران است که در مرکز جغرافیائی کشور قرار گرفته و از توابع شهرستان نطنز در استان اصفهان می باشد. این شهر در 30 کیلومتری شمال نطنز واقع شده است که راه آهن سراسری از این شهر میگذرد. که جزء سه راه ریلی مهم کشور تلقی می گردد. فصل بهار، از زیباترین و خوش آب وهواترین فصل های این شهر به شمار می آید. فرهنگ مردم بادرود بر پایه ای از سنت های دیرین نهاده شده است.اولین قومی که در این مکان، زندگی را اختیار کرده اند، به سابقه ای بیش از هفت هزار سال بر می گردد، تپه های باستانی سیاه بوم اریسمان، محوطه های باستانی سوچم، قلعه سفید، قلعه گوشه بیانگر این واقعیت تاریخی است. مردم این شهر با زبان اصیل (دری) که جز شاخه های زبان راجی (پهولی اشکانی) می باشد، تکلم می کنند. نام قدیم بادرود در اسناد و کتب قدیم باد افشان بوده. در کتب تاریخی مربوط به قرون چهارم و پنجم هجری از این شهر به نام باد اسم برده شده است که این نام به مرور زمان به بادرود تغییر پیدا کرده است. وجود آستان مقدس امامزادگان آقا علی عباس و شاهزاده محمد فرزندان بلافصل امام موسی کاظم (ع) در مجاورت شهر بادرود، این شهر را به عنوان پایلوت گردشگری مذهبی شهرستان نطنز و چهارمین شهر زیارتی ایران تبدیل کرده است و از جاذبه های طبیعی این منطقه، وجود کویری زیبا و بکر جهت کویر نوردی و اکوتوریسم می باشد که استقرار شهر بادرود در حاشیه کویر به عنوان دروازه ورود به کویر مرکزی ایران محسوب می گردد. انار نادری بادرود یکی از 5 رقم انار معروف کشور است. برپائی جشنواره ملی انار نادری در فصل پائیز هر سال نشانگر شهرت انار نادری بادرود است همچنین می توان به فرش دست باف به عنوان مهمترین صنایع دستی این شهر اشاره کرد.

 

شهر زیارتی ـ تاریخی خالد آباد

شهر خالد آباد از توابع شهرستان نطنز واقع در استان اصفهان در سی و دو کیلومتری شمال شهرستان نطنز و در حاشیه کویر و سیاه کوه قرار دارد. به دلیل قرار گرفتن در ناحیه کویری، از تابستان های گرم و خشک و زمستان های سرد و سخت برخوردار است. شغل اکثر ساکنین خالدآباد کشاورزی و دامداری است و عمده مساحت شهر را اراضی کشاورزی و باغات تشکیل می دهند. خالد آباد در قدیم الایام در مسیر جاده ابریشم واقع گردیده بود. کلمه (خالدآباد) یا (خلدآباد) یا (خلد برین) از سرسبزی، خرمی گرفته شده است که بعد ها در چرخش کلامی به (خالدآباد)تغییر کرده است. وجود دو قنات کهن سال (جنت آباد) و (خلد آباد) که از پر آب ترین قنات های کویری هستند دلیل بر این مدعاست. گویش و لهجه مردم خالد آباد ریشه در زبان تاتی دارد و تلفیقی از فارسی دری، کردی و عربی است که با لهجه مخصوص ویژه خالدآبادی ها بیان می شود. کشت کرفس و خیار و صیفی جات در شهر خالد آباد از رونق بسیار خوبی برخوردار است و محوطه باستانی مسی و ابوذر و بافت تاریخی شهر و 70 اثر تاریخی دیگر در شهر خالد آباد نشانه گر قدمت چندین هزار ساله این شهر می باشد.

 

شهر طرق رود

شهر تاریخی طرق رود یکی از شهرهای شهرستان نطنز و در 35 کیلومتری مرکز شهرستان در حاشیه رشته کوه کرکس واقع گردیده است. طرق رود شهری است سرسبز با آب و هوای دلنشین و کوهستانی و در کنار آبگیری کهن و در پای قلعه ای قدیمی و زیبا با قدمتی بالغ بر 2000 سال شکل گرفته است. شهر طرق رود یکی از شهر های غنی با آثار تاریخی و مناطق کردشگری است که از آن جمله می توان به قلعه تاریخی طرق، مسجد جامع چنار، سرو خمیده (صبرین) 1200 ساله، امامزاده چهار بزرگوار، بقعه چهل دختران، چارسامون، منجوین، آب چیک چیک، چشمه گرداب، لادرجه، منطقه باستانی کهن، منطقه گردشگری رایان کشه و چشمه های آب و کوهساران زیبا در اطراف این شهر اشاره نمود. شهر طرق رود مرکز کشت زعفران با کیفیت بسیار عالی در شهرستان نطنز می باشد.

 

ابیانه دریچه ای رو به تاریخ

آنچه امروزه به عنوان ابیانه خوانده می شود روستایی است بکر و دست نخورده با چهره ای گشاده که معماری آن با خشت و گل ، آجر و تیر چوبی عجین است و آنچه دارد طبیعت در اختیارش گذارده. این روستا در فاصله 37 کیلومتری شهر نطنز قرار دارد. این روستای شگفت انگیز با مناظر بسیار زیبا و دیدنی اش، با جلوه ای فاخر و اصیل از روزگار های دور، بر دامنه سربی رنگ کوه های کرکس ماوا گزیده و نامش را از واژه «ویونا» گرفته است. آب و هوای معتدل کوهستانی، با زمستان های نسبتا سرد و تابستان های ملایم و مطبوع دارد. ابیانه از یک تمدن کهن و باستانی به جای مانده و سابقه تاریخی آن با توجه به بافت قدیمی و قرائن موجود، به قبل از اسلام بر میگردد. مردم ابیانه با سنت های خود پیوند دیرینه ای دارند و به همین لحاظ آداب و رسوم پیشینیان از جمله زبان و لباس اصیل خویش را حفظ کرده اند. قدمت زبان مردم ابیانه به دوران هخامنشیان و ساسانیان باز می گردد. لباس محلی زیبای زنان مربوط به زمان صفویه و لباس مردان شبیه به لباس سنتی بختیاری هاست. ساختمان های کهن روستا با پوششی از خاک سرخ رنگ در شیب یک دست و یکنواخت دامنه خاکستری کوه، چون شعله های زیبای آتش بر دل خاکستر دیده می شود. ابیانه جزو آن دسته از روستاهای کمیابی است که امروزه در کشور ما یکپارچگی و وحدت خود را چه از نظر فرم لباس، زبان و گویش، آداب و رسوم و خصوصا معماری حفظ کرده است.